گذراندن اوقات فراغت در وضعیت بی تحرک با خطر سکته مغزی در بزرگسالان جوان کمتر فعال مرتبط است

بر اساس تجزیه و تحلیل جدیدی که در ژورنال سکته مغزی منتشر شده است، نشستن یا دراز کشیدن در طول اوقات فراغت بیداری با خطر بالاتر برای سکته مغزی در بزرگسالان جوان با سطح فعالیت بدنی کمتر مرتبط است.

نویسندگان مطالعه خاطرنشان کردند که رابطه ی بین فعالیت بدنی و خطر سکته به خوبی ثابت شده است بطوریکه ورزش بیشتر با کاهش خطر سکته مغزی مرتبط است. اما در مورد رابطه بین اوقات فراغت بی تحرک و خطر سکته مغزی اطلاعات کمتری در دست است. مهم است که به زمان بی تحرکی جدا از فعالیت بدنی نگاه کنید، زیرا افراد می توانند طیف وسیعی از فعالیت ها را انجام دهند- مانند رفتن به محل کار، انجام وظایف، یا انجام سرگرمی های نسبتاً فعال یا کارهایی مانند آشپزی یا نجاری - که به عنوان ورزش یا کم تحرک بودن به حساب نمی آیند. در تجزیه و تحلیل اخیر، محققان علاقه مند بودند ببینند که سطح فعالیت و زمان بی تحرکی چگونه بر خطر سکته مغزی تأثیر می گذارد و اینکه آیا این خطر بسته به سن متفاوت است یا خیر.

گروه مورد مطالعه 143180 نفر بودند که به مدت 9 سال به عنوان بخشی از نظرسنجی سلامت جامعه کانادا تحت نظارت قرار گرفتند. بر اساس نظرسنجی‌هایی که به عنوان بخشی از این مطالعه انجام شد، شرکت‌کنندگان بر اساس مقادیر متفاوتی از زمان بی تحرکی در اوقات فراغت در هر روز، گروه‌بندی شدند - کمتر از چهار ساعت، چهار تا کمتر از شش ساعت، شش تا کمتر از هشت ساعت، یا هشت ساعت یا بیشتر. محققان سوابق بیمارستان را بررسی کردند تا مشخص کنند کدام یک از شرکت کنندگان در طول دوره پیگیری دچار سکته مغزی شده اند.

بی تحرکی با افزایش خطر سکته مغزی در افراد زیر 60 سال ارتباط دارد

به طور کلی، 2965 رویداد سکته مغزی در طول دوره پیگیری ثبت شد که به طور متوسط ​​5.6 سال پس از تکمیل نظرسنجی شرکت کنندگان اتفاق افتاد. محققان یک "رابطه ی سه طرفه" بین اوقات فراغت بی تحرک، فعالیت بدنی و سن در هنگام بررسی خطر سکته مغزی یافتند. این بدان معناست که رابطه بین زمان بی تحرکی و خطر سکته مغزی در همه شرکت کنندگان دیده نشد. در عوض، تنها در شرکت‌کنندگانی که در ابتدای مطالعه سن آنها کمتر از 60 سال بود، و در بین تمام شرکت‌کنندگان در 25 درصد پایین‌ترین میزان فعالیت بدنی قرار داشتند، مشاهده شد. در این گروه، داشتن حداقل هشت ساعت اوقات فراغت بی تحرک در هر روز، با 4.5 برابر خطر سکته مغزی در مقایسه با افرادی که کمترین اوقات فراغت بی تحرک را داشتند، مرتبط بود.

محققان دریافتند که این ارتباط حتی پس از تنظیم بسیاری از عوامل مختلف در میان شرکت‌کنندگان، مانند تفاوت‌های جمعیت شناختی یا اجتماعی (مانند درآمد و محل زندگی) و همچنین تفاوت‌های بالینی مانند سلامت قلبی عروقی و اختلالات خلقی، همچنان قابل توجه است. این موضوع مهم است زیرا عوامل خاصی ممکن است هم بر مدت زمانی که یک فرد در وضعیت بی تحرک می گذراند و هم بر خطر سکته مغزی تأثیر گذارد - بدون اینکه زمان بی تحرکی واقعاً بر خطر سکته تأثیر بگذارد. بر اساس داده های موجود، به نظر می رسد که اوقات فراغت بی تحرک، به طور مستقل با خطر سکته مغزی پس از تنظیم برای سن و فعالیت بدنی، ارتباط دارد.

محققان خاطرنشان کردند که این نتایج بر اهمیت فعالیت بدنی و همچنین اجتناب از بی تحرکی بیش از حد در بزرگسالان جوان تر به عنوان راهی برای کاهش خطر سکته مغزی تاکید دارد. یکی از محدودیت‌های این مطالعه این است که در مورد زمان بی‌تحرکی مربوط به شغل افراد سؤالی مطرح نشده است، بنابراین کل زمان بی‌تحرکی واقعی می‌توانست در افرادی که شغل آنها در حالت نشسته و پشت میز است، بسیار بیشتر باشد.

دکتر Raed A. Joundi، نویسنده ی این مطالعه، متخصص سکته مغزی در دانشگاه کلگری در کانادا، در بیانیه مطبوعاتی گفت: «زمان بی تحرکی در ایالات متحده و کانادا در حال افزایش است. توصیه‌های پزشکان و سیاست‌های بهداشت عمومی باید بر افزایش فعالیت بدنی و کاهش زمان بی‌تحرکی در میان بزرگسالان جوان در ترکیب با سایر عادات سالم زندگی برای کاهش خطر حوادث قلبی عروقی و سکته تاکید کنند.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2021/09/22/sedentary-leisure-time-tied-to-stroke-risk-in-less-active-younger-adults/